Lange Schouw

DE LAATSTE LOODJES

Het seizoen 2025 loopt zo goed als op zijn einde. Het is steeds vroeger donker, de bladeren vallen en de temperatuur doet een flinke stap terug. Alleen de wind zou je doen vergeten dat het al weer een tijdje volop herfst is! Ook vandaag, net als vorige zondag, staat er niet zo heel veel wind. En alhoewel het geheel bewolkt is is de temperatuur afgelopen nacht gezakt tot een graadje of 7 waardoor het voor mijn gevoel behoorlijk fris aanvoelt. Het duurt best wel even voordat het koudegevoel uit mijn handen verdwenen is.

Ik ben, weer eens, excuses daarvoor mannen uit Halsteren en omgeving, net te laat op de rotonde en moet dus even aanzetten. Net na de stoplichten met de randweg sluit ik aan en rijden we rustig verder naar de Boulevard. Daar aangekomen zie ik dat het net als de laatste weken niet bijzonder druk is en dat ondanks dat het prima fietsweer is. Waar je vroeger nog wel eens een opleving in oktober zag qua opkomst is daar dit jaar dus absoluut geen sprake van helaas.

Iets na negenen zet ritkapitein en voorzitter Arjan ons in gang voor een rondje naar de Lange Schouw. Een bekende plek voor onze TC maar de route is bijzonder omdat we niet via de Heimolen uitrijden maar achter Mattemburgh langs richting Hoogerheide en Huybergen. Uit dat laatste dorp is echter niemand present vandaag in het peloton. Alleen Lars is aanwezig zij het dat hij vandaag chauffeur van dienst is. Hij zal het niet echt druk hebben gelukkig en dat betekent dus weinig pechgevallen, hooguit wat leden die even stoppen om te plassen.

We rijden na Huybergen richting Wildert en dan door België naar Achtmaal. De weinige wind is oostelijk en dus is het tempo vandaag laag, gezapig zoals ik het al eerder noemde. De koprijders Bas, wie anders, en Arjan zullen daar echter wel anders over denken….

Als we Achtmaal door gereden zijn slaan we linksaf en dan zijn we al weer op terugweg. De rit is vandaag amper 65 kilometer en voor mijn gevoel zijn we nog maar net op pad. Maakt niet uit, het geroezemoes overal om me heen vertelt me dat iedereen het wel prima vindt vandaag met deze snelheid. Aan het eind van de rit zal er net 29 km/uur op mijn teller staan. Niet bepaald een snelheidsrecord zal ik maar zeggen.

Vlka voor de splitsing spreek ik Charl even en vertel hem dat ik er direct tussenuit ga kletsen als we Zoom gepasseerd zijn. Ik zit dan in het wiel van Arjan die nog steeds op kop rijdt als er dan net een auto ons tegemoet komt. Maar wedstrijd is wedstrijd en dus voer ik mijn strijdplan uit. Ik jaag het tempo op tot 46 km/uur. Op zich niet bijzonder hoog maar toch voldoende om een gaatje te slaan. Als ik na enige tijd achterom kijk zie ik dat ik alleen los zit. Blijkbaar heeft René Been nog vlak achter me gezeten maar die kon het tempo niet volgen maar daar krijg ik niets van mee. Ik ben wel verbaasd dat Charl niet in mijn wiel zit. Maar hij schakelde mis op het moment dat ik aanging en het kost hem dus wat meer tijd dan hij gehoopt had. Maar als ik zie dat hij onderweg is houd ik even in en even later zijn we met zijn tweeën los van de groep. Die groep is maar vijf man groot zie ik later na de finish maar mijn opzet is voor mij duidelijk: Volle bak doorgaan zodra Charl op adem is gekomen. Vanaf dan gaan we keurig draaien en kunnen het tempo rond en nabij de 40 km/uur houden. Achter ons spartelen ze nog wat tegen waarbij Arjan het nog een paar keer probeert om over te steken. Maar na de nieuwe rotonde naar de Westelaarsestaat is het verzet gebroken en wordt het gat in snel tempo groter. Uiteindelijk finishen Charl en ik met ruim een minuut voorsprong! Voor mij is wegblijven de grootste drijfveer en dat lukt dus prima. Als Charl op een paar hoderd meter voor de streep aanzet laat ik lopen maar desondanks dat ik tweede wordt heb ik een voldaan gevoel omdat het goede gevoel in de benen omgezet is in een mooie vlucht met twee!

Na de finish is het even wachten tot iedereen aangesloten is. Daarna is het nog wachten op de bus en op Reinier die op de finish foto’s stond te nemen. Daarna rijden we via de Heimolen terug naar ’t Strandhuys.

Nog één week te gaan, op naar de snertrit volgende week. Hopelijk is het dan nog steeds zulk goed herfstweer…

Daan