ATB clubwedstrijd 22 januari 2006

Deze activiteit behoeft geen nadere toelichting. Ook op deze waterige maar verder droge derde zondagochtend in januari was de belangstelling weer gewoon groot. Maar liefst 21 clubleden stonden om tien uur vol ongeduld te trappelen om uit te gaan maken wie dit jaar de winnaars in de A- en de B-categorie zouden gaan worden. Piet van Egeraat zorgde zoals de laatste jaren gebruikelijk is als 22ste lid voor de finishbewaking.

Toch was deze rit anders dan de laatste jaren. Op de eerste plaats door het groot aantal leden dat in de lappenmand zit. Op de eerste plaats Dennis Karlik met een sleutelbeenbreuk en Jan Hermes met een operatie nav een blinde darmontsteking. Normaliter zijn dit vaste deelnemers. Vanaf deze plaats van harte beterschap en een spoedig herstel. Daarnaast voorzitter René die al na drie rondjes met rugklachten uit de wedstrijd stapte, Daan van Dommele die het zeven
rondjes volhield maar toen zich gewonnen gaf ivm bronchitis en René Been die ook al maanden
sukkelt en nog steeds niet op zijn oude nivo zit. Ook Pierre heeft al maanden last van zijn
bronchiën maar hij wist desalniettemin de wedstrijd bij de B te winnen.

Op de tweede plaats was het anders dan anders doordat we als club volop in de voorbereidingen van onze ATB toertocht van 12 februari as zijn. Beide organisatoren, Frans en Daan, hadden daarom maar weinig tijd. Daarom werd besloten om ook deze keer hetzelfde rondje als vorig jaar te rijden. Ondanks dat we wisten dat de organisatie van de ATB toertocht uit Huybergen ons in het vaarwater zou zitten, hadden we gewoon weg de tijd niet om een alternatief uit te zoeken. En dan blijkt dat ze dit jaar hun pijltjes weer anders hebben gehangen en moeten we weer een ander parcours zien uit te zetten. Uiteindelijk bleek er niets anders op te zitten dan onze geplande route een stuk in te korten. Het zij zo!

Dat opnieuw naar een nieuw parcours zoeken was de reden dat we pas kwart over tien iedereen
welkom konden heten. Voor Walter Lulofs was dat overigens nog te vroeg. Hij werd op weg naar de start aangevallen door een hond en belandde in een plas. Hem restte niets anders dan om te keren en eerst schone kleren aan te trekken. Het feit dat hij, zij het iets verlaat, toch nog aan de wedstrijd deelnam is grote klasse! Maar goed, 21 leden en twee gasten reden eerst een oefenrondje zodat iedereen kon zien en voelen wat er vandaag van de lichamen verwacht kon worden. Als we halverwege het rondje zijn horen we het gebrul van motoren. Vol ontzet zien we een15-tal quads op verwoestende wijze zich over grote gedeelten van ons net uitgezette parcours scheuren. Daarbij wordt de ondergrond compleet omgewoeld. Je snapt dat dat niet in ons voordeel was: de toch al zwaar geschatte wedstrijd werd er in één klap nog intensiever door!

Als we rond zijn wordt de wedstrijd op 10 ronden voor de A en zeven ronden voor de B bepaald.
Je ziet velen fronzen en niet ten onrechte. Toch is de wedstrijd zo aanzienlijk korter dan vorig
jaar, maar zeer waarschijnlijk een stuk zwaarder. Nog voordat Daan uitgesproken is en heeft verteld dat het sportieve belangrijker is dan het winnen sprinten de eerste A-rijders weg op weg naar de eerste bocht. Even later volgen de overigen en is de wedstrijd voor iedereen begonnen. Gelukkig zien we de quads niet meer terug, net als dat we verder nauwelijks iemand in het gebied ontwaren. Dat resulteert erin dat we verder een ongestoorde rit zullen hebben.

Ongestoord wil overigens niet zeggen dat het allemaal vlekkeloos verloopt. Een belangrijk aspect vandaag is de techniek. Er is een technisch moeilijke route uitgezet en valpartijen en slippertjes zijn dan ook aan de orde van de dag. Veel van die situaties veranderen sterk de rangorde. Al direct in de eerste ronde gaan op kop in de koers voorzitter René en even later Rob Naaijkens onderuit. Alle verder valpartijen beschrijven zou tot een lange waslijst zorgen, dat doen we dus maar niet. Ook moeten zeer regelmatig deelnemers van de fiets af omdat ze blijven steken in het
recentelijk omgewoelde losse zand.

Al vrij snel is de wedstrijd bij de A al beslist. Frans is vandaag met afstand de beste. Op slechts
twee deelnemers na weet hij iedereen minimaal één keer te dubbelen! Het gat met nummer twee Rob Naaijkens en nummer drie Jan Kees is enorm groot. Ondanks dat Frans vooraf beweerde niet in de vorm van vorig jaar te zijn reed hij weer met soepele pedaalslag als een jonge god over het parcours. Als je de blikken van de nummers twee en drie zag na afloop dan spraken die boekdelen. Het was beslist zwaar geweest!

Bij de B werd de top van de wedstrijd gevormd door Pierre, Harold en Michel. Zij wisten in het kielzog van Daan te komen. In de laatste ronden persten zij er nog een heuse sprint uit die ruim door Pierre werd gewonnen. Michel kwam op kleine afstand als derde over de heuvel. Piet noteerde alles feilloos hoewel het hem niet bepaald makkelijk werd gemaakt door al die uitvallende A-rijders. Nogmaals hartelijk dank Piet! Nieuw lid Rob Halter komt daarna als vierde binnen. Een mooie prestatie voor deze nieuwkomer. Ad van den Aarssen besloot om dit jaar niet
bij de A te starten maar bij de B. Met een vijfde plaats laat hij zien dat het met de vorm wel
goed zit. Ook een prima prestatie leverde Jac Linders met een zevende plaats,
Rob van Broekhoven achter zich latend. Daarna kwam Berry Mulder over de meet, even later
gevolgd door Papa van Broekhoven. Als laatste kwam René Punt binnen.

Het is een dan een gezellige boel bovenop de aankomstberg. Heetste onderwerp is dan het afsnijden wat blijkbaar door een aantal leden regelmatig is gedaan. Eén punt in de route leende zich inderdaad tot afsnijden, al was het maar een paar tientallen meters. Toch is het jammer omdat er nu leden waren die telkens opnieuw dezelfde leden inhaalden. Dat is echt niet de bedoeling jongens! Volgend jaar moet dat echt anders. Het was nog zo gezegd, het sportieve is belangrijker dan het winnen.

Twee groepjes gaan nu op pad om de pijltjes weer op te halen. In beide richtingen wordt de route gevolgd en als iedereen weer terug is gaan we op pad naar de Kajuit om nog een bak koffie ter afsluiting te drinken. Helaas is nu net Rob Naaijkens zijn bril kwijt. Vrij snel wordt deze een paar honderd meter verderop (!) gevonden en is iedereen weg. In de Kajuit is het ook weer
een vrolijke boel en worden de prestaties nog eens toegelicht. Even na twaalf uur gaan de
laatste op huis aan en is ook deze rit weer verschrompeld tot een histories feit.